Kulay itim

Ikaw? Ano'ng kulay mo...?

Hango ito mula sa isang email na natanggap ko. Ang sabi, isinulat daw ang tula ng isang batang egoy at nanalo raw ang tula sa isang UN competition. Totoo man ito o hindi, isinalin ko ang gawa sa wikang Pilipino bilang papuri sa sinumang may gawa nito.

Itim akong ipinanganak
Lumaki akong itim pa rin
Itim pa rin kapag ibinilad sa araw
Itim pa rin kapag natatakot
At pagkakasakit, nangingitim din
Mamamatay akong kulay...itim.

Ikaw na puti ang balat
Pink ka nang ipanganak
Nang lumaki'y naging puti
Namumula sa ilalim ng araw
Kulay bughaw naman kapag giniginaw
Tuwing natatakot, ika'y naninilaw
At kapag nagkasakit, nagiging luntian
At sa iyong pagkamatay, nagiging kang kulay abo.

At ang tawag mo sa akin ay 'colored'?

(Ang larawan sa ibaba ay mula sa http://www.allposters.com/ at iginuhit ni Frank Morrison. Maari mo pang makita ang ibang gawa ni Frank Morrison dito).

Title: The Thinker
Artist: Frank Morrison
Type: Art
PrintSize: 18 x 22 in
Item #: 1249111

Ang orihinal na tula sa wikang Ingles ay nagsasabing...:

When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
When I sick, I black
And when I die, I still black

And you white fellow
When you born, you pink
When you grow up, you white
When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you green
And when you die, you gray
And you calling me colored?

Ako? Bilib ako sa kulay ko...ako ay Pilipino!

Alalahanin mo ako, Panginoon

Alalahanin mo ako Panginoon sa iyong muling pagkabuhay...

(Mula sa pitong huling wika ni Hesus).

Alalahanin mo ako Hesus pagkarating
mo sa tahanan ng Ama.
At akuin ang aking dalamhati,
salitan ang pighati ng tuwa,
nang maging mapayapa ako'ng tigib ng agam-agam.

Alalahanin mo ako Hesus
sa huling yugto ng buhay mo,
at linisin mo ang aking budhi na
puno ng pag-iimbot at kasalanan
at ariin akong kabilang ng iyong angkan.

Alalahanin mo ako Hesus
sa gitna ng iyong paghihirap,
hugasan ang aking mga sala,
at paniwalaang ako'y naniniwala
na babalikan mo ako sa takdang panahon.

Alalahanin mo ako Hesus, bigyan ako ng lakas,
upang harapin ko ang sariling
krus at kalbaryo, nang sa huli'y
maialay ko rin iyo ang aking sarili, at
ang huling yugto ng aking hininga.

}:{ Nais mo bang mabasa ang iba ko pang sanaysay?...

Halika, kwentuhan mo ako...

Mahirap ang buhay ng pag-iisa -- sa paniniwala, sa klase ng piniling buhay. Pero nasasanay na rin ako...

Halika, pasok, hubdin ang tsinelas, at magkuwento.
Ng mga bagay na nakakatawa at alam mong makakapag-alis ng aking lumbay.
Mahirap ang mag-isa. Sa buhay, sa klase ng buhay, sa paniniwala.

Pero dahil ito ang pinili kong tahakin, dapat kong matanggap
ang lahat ng bagay na nakakabit sa aking piniling daan.

Hindi ko naman hangad ang anupaman kundi
ang lumigaya, mamuhay ng tahimik at isaayos ang pangarap.
Paminsan-minsan, naghahangad din akong may makapiling sa gabi ng pag-iisa.
Pero dahil ang pagdating ng ganuong panahon ay hindi madalas,
Medyo nasasanay na rin ako sa aking pag-iisa. Sa pagiging malumbay.

Ito na rin ang dahilan ng aking pagsusulat.
Upang ibahagi ang buhay na hindi ko naibahagi kahit kaninuman.

Hangad kong makasumpong ng katahimikan ng sarili.
Habang ikinukuwento ko ang aking buhay at pangarap.
Habang nabubuhay ako sa aking hiram na tirahan, malayo sa aking magulang.

Halika, kwentuhan mo ako...

Minsan isang araw, liligaya rin ako.


}:{

Sasamahan ba kita sa iyong paglalakbay?

Sasamahan ba kita kahit alam kong ako'y iiwan mo rin?

Kahit ba alam kong minsan isang araw ikaw'y mawawala rin.
At sa minsang paggising ko'y wala ka na sa piling.
Kahit pa alam kong isang hapunan ang mapapanis sa hapag,
Habang naghihintay sa iyong pagdating at pagdalaw.

Tinanong mo akong kung sasamahan ba kita sa iyong paglalakbay,
Sa kung saang dako ay hindi mo naman tinukoy.
Natigilan ako at nag-isip ng malalim. Nakahanda nga ba ako?
Gayong alam kong ikaw'y kailanma'y hindi mapapasa-akin.

Sasamahan ba kita sa iyong paglalakbay?
Samantalang alam kong iiwan mo rin ako mag-isa balang araw.

}:{

Dahil kailanman...

Dahil kailanma'y...tayo'y bawal.

Walang kinalaman ang kinain ko kagabi
O kung paano ako nagising kaninang umaga.

Wala ring kinalaman kung sardinas ang ulam ko ngayon,
O natawa kaya ako sa napanood ko sa telebisyon.

Basta ang alam ko...
nang matulog ako kagabi at pagkagising kaninang umaga

Ikaw ang nasa isip ko at iniilusyon,
na sana'y makatabi mamayang gabi at masumpungan paggising bukas.

Kahit na alam kong kailanma'y
Hindi magkakatooo ang aking ilusyon.

Malayo ka sa akin. Ikaw at ang loob mo.
Maari ngang hindi mo ako iniisip ngayon.

Dahil ang pagmamahal ko sa iyo at ang pagsakit ng puson ko
Ay dala lamang ng kalungkutan ng pag-iisa.

Dahil kailanman...alam kong hindi mo ako kayang mahalin.
Dahil kailanma'y tayo'y bawal.


}:{